سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
96
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
و الضابط أنه : متى اجتمع في المرتبة الواحدة طبقات ورث الأقرب إلى الميت فيها فالأقرب . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : اگر ضمير [ هم ] در عبارت [ ثمّ هم يحجبون ابنائهم ] را به مذكورين در هر مرتبه ارجاع دهيم اولاد صلبى و اخوه ميّت نيز در زمره حاجبين داخل شده و بدين ترتيب حاجب بودن ايشان نسبت به اولادشان بيان مىگردد زيرا مذكورين در هر مرتبه ابوان و اولاد از مرتبه اوّل و اخوه و اجداد از طبقه دوّم و اعمام و اخوال از طبقه سوّم در متن مصنّف ذكر گرديدهاند حال اگر ضمير [ هم ] را به ايشان ارجاع داده و بگوئيم : مذكورين در هر طبقه از اولاد خويش مانع و حاجب هستند بطور وضوح و روشن اولاد صلبى ميّت كه در طبقه اوّل ذكر شده و همچنين اخوه كه اهل طبقه دوّم مىباشند از فرزندان خويش منع نموده و در سلسله حاجبين داخل مىگردند . اشكال ولى اشكالى كه به اين بيان وارد مىگردد اينستكه از جمله مذكورين در مراتب اجداد بوده و طبق تقرير مزبور لازمه ارجاع ضمير [ هم ] به مذكورين اين مىشود كه اجداد نيز از اولاد خويش حاجب باشند و چون پدر و مادر ميّت اولاد جدّ حساب مىشوند لاجرم مىبايد جدّ از پدر و مادر حاجب شده و بدين ترتيب طبقه دوّم مانع از طبقه اوّل گردند و نيز به همين قياس جدّ بعيد صاحب فرزند خود كه جدّ قريب است باشد و فساد آن واضح و روشن بوده و نيازى به توضيح ندارد . البته حاجب بودن جدّ از اولاد خود اجمالا صحيحست و آن نسبت